Don't Break the Chain *2014*

*Start*

Over half a year ago, I saw a video by youtuber Charieissocoollike about a concept called 'Don't break the Chain'. Basically, you put yourself a 'chore' you want to do daily and you write it down. Then, you take a calendar which shows all months and all the days and you cross off the day when you did your chore. As the year passes, your calendar will be forming a nice 'chain' of crosses. This is a method that may help you increase productivity.

I really liked this idea. I really wanted to do it. But I couldn't think of anything I wanted to set myself to do EVERY DAY. And things that came up in my head, would be hard to do, because I also have school and that doesn't really make it ease to put yourself goals for every single day.

So, after like half a year of thinking about it, I found the solution.

As I'm an Art&Design student who isn't very good at drawing, I wanted to set myself the goal for 2014 to get my basics right. But I couldn't set myself the goal of doing it every day. That would be impossible to keep up. So, I changed the idea around a little for myself, made it my own: Except of doing it every day, I'm going to put myself the goal of doing it every week.

Every week at least half an hour of drawing.

But I can't fill a whole year with just drawing (I actually could, but I wanted to make it a little more interesting for myself, don't mind me) so I got the idea of making 2014 the year of learning about new materials.

There are so many cool materials out there that could take sketches and drawings to the next level, but I have absolutely no idea how to properly use them. So, I told myself: Every month a new material. Of course, if one material takes longer to practice I'm going to take that extra time, but to give myself something to measure. 

So now I've made myself a calendar (as a graphic student I just COULDN'T simply take one off off the internet), I've put myself the goal, I've gotten myself a nice big sketchbook and I'm ready for 2014.

Have a very good new year and I would love to hear your new years resolution if you have one.

Have a nice life,

Xoxo

Winnie.

Ps. I put the calendar I've made with this, if you were interested to see. The months look a little strange, but that's because I built it up from the weeks, since I'm crossing those. It's not perfect, but it's my first ever calendar and I'm pretty damn happy with it. 

Also. To give myself another little challenge: I'm planning on every week posting on here what I've made. (Is that a sentence? Probably not. Sorry) This will give me a nice digital overview of what I have made and maybe give you some ideas of what you can make. 

I'm looking forward to the upcoming year, I hope you are too!

My Loves, Lusts, Faiths + Dreams of 2013

The year is coming to an end. The last month is flying past us with festivities and making up New Years resolutions. Everyone is preparing for a new year.
So I decided, as a music lover, to make a little list of my favorite albums that came out this year, to kind of let this musical year behind me and get ready for loads of new music to come.
So I made a top 10. I usually hate favorites. I just don't like putting one above the other because it would be 'better'. That's why there's a shared nr. 5 spot. I tried. I really did. But I just couldn't choose.

So let's get this going:
My Top 10 Albums from 2013.

Thoughts thrown together.

So. Hello.

I've sat down behind my computer again with (hopefully) enough peace in my head for me to ~finally~ write another blog. God, I hate myself for not posting anything for ages. And here come the excuses:
School. Fucking school. It has been way and way too much lately. Unbelievable. I just couldn't keep up. Impossible. Even if I would've wanted to, I wouldn't have been able to write a blog.

But here I am. Back on this glorious website. Throwing all my thoughts in one big story that hopefully ends up making sense to more people than just me.

Because school is slowing down again. Thank god. We have one more week to go before christmas vacation and it just feels so good. This period has been incredibly busy. Mostly because I just couldn't for a little bit.
Now I have a job, I loose one day of my week to working. This is one homework day lost. And when you have a LOT of homework to make, this sucks. A lot. This resulted in me not knowing how to swing it anymore and having several mental breakdowns.

But now I'm back up and going.
I have found an internship. ~after 12 billion years~
I have found some nice new music.
I have school going on schedule.
I have watched Artifact about 5 times to try and find peace. ~didn't work every time~
I have tried to do that with danisnotonfire video's as well. ~didn't work every time either~
I feel quite good.

This post is horrible. Sorry.
I'm just trying to get my thoughts straight. Not really working. But at least I'm trying.

Oh! Almost forgot: I got the 3 Tiny books of Tiny Stories!
These are amazing little books with tiny stories and amazing illustrations ~one of the artists is wirrow~
If you're creative, I would say: get them. Amazing. Big yes from me.

This babbling needs to stop.
I apologize for wasting your time.
But thank's for reading 'till the end.

Have a nice life,
Xoxo
Winnie

P.S. I'll try and write an interesting post as soon as possible. I hope I'll be able to do that in december. Can't promise anything, though.

Change of plans.

I hate it.
I'm trying to figure everything out and at some point I'm just 2000% done with everything that's happening because I just don't know what to do anymore.
It's getting too much.
It's becoming too vague.
It's becoming impossible to keep track of what I've done and what yet needs to be done.

So I break.
I can't take it anymore and I go to my teachers hoping they can help me get out of this whole of not wanting to do anything anymore because I simply don't even know where to start anymore.

I put the bar too high.
I make it too hard for myself.
I shouldn't make it too big.

Things I've heard the past few days that don't particularly make me happy. To me, this feels like failing. Al my life, I've been learned to keep challenging myself and put the bar just that little bit higher to keep it interesting en provocative for myself. And now, apparently, I'm going too far. This, to me, feels like I just can't do this. I'm just not good enough to do this. And that thought kills me. It makes me feel so miserable.

And then I have to make a change of plans. Change the whole idea. Make it simpler.
In my view, make it too simple, but I'm going to have to go with it. I have to start visualizing something completely different from what I was originally working towards and I have to get going on that, because it has to be done in 3 weeks. For an afternoon, my head is going everywhere, trying to figure out how to get out of this mess and I feel like I will never be able to.

But then it comes together. I find the challenge in the now idea and I start to appreciate it. I come to realize it's pretty close to where my head was going previously, but just immensely simplified. And I'm starting to get my energy and motivation back.

I can get back to work again. I know what to focus on. I know what to do. I'm going to do this and I'm going to do this right.

I'm going to blow their mind. By putting the bar just that little bit higher for myself.

Have a nice life,
Xoxo
Winnie

Quote of the Day.

Don't loose any sleep tonight, I'm sure everything will end up allright.  

- Chris Cornell      /Audioslave\
       'Be yourself'

School is getting a bit much at the moment and I don't know how I'll be able to swing it. So I worry. But I have to try to let it go and go to sleep and see how I can make it right tomorrow.
This lyric was the first thing that came up in my head. I had to share it, since the quote alone is amazing.

Have a nice life,
Xoxo
Winnie

Quote of the Day.

I got treasures in my mind but could't open up my own vault.
- Kanye West      'Power'
 

Inspiration of the Day.

A while ago I saw this come by in a few tweets and knew I needed to save it. Now, every now and again I look back at it. 

Just some inspiring words from photographer Rob Hoffman to maybe brighten or ease your day.

Things you can do tomorrow:

1. build a pillow fort
2. cook something you’ve never eaten before
3. tell someone you love them
4. Listen to a band you’ve never heard before
5. Learn to play guitar
6. Take a deep breath and think about it
7. Sleep outside
8. Write all of your thoughts down on paper
9. Meet your neighbors
10. Stand up for yourself

Every day is a new beginning if you want it bad enough

- Rob Hoffman

Have a nice life,

Xoxo

Winnie

Overthinking machine.

This year is really turning out to be a year of new things. All sorts of new things have come towards me this year, big and small. From going to a full weekend festival with camping and everything with friends for the first time to getting an actual job for the first time. And now another thing is happening.

Next year (starting the end of January, to be exact) we are going to have internship at a business that professions in anything that has to do with Graphics, Arts and Designing. To get into an internship, we have to send them a c.v. (a document that contains all your work experience and important things about you and your personality) and a portfolio (which shows all the things you made, so the business can see what you can do). This is a big thing for me.

I am so insecure about myself and my work. Working on my c.v., I questioned everything I was going to put on it, questioning if it was relevant or needed to put on there of if I even wanted to put it on there. Now I have that done ~thank god~ but I also have to make a portfolio and that is straight up hell for me. Looking trough everything I made and seeing things I was proud of last year and thinking 'oh god no that is so wrong why did I do it like that?!' with almost everything I see. Again questioning everything I want to put on there if it is even worth being slightly proud of and if it will be good enough for those people to make them thing 'yes, we would like that girl to walk around here and make things for us'. 

And when I did finally find a few things I was proud enough of to put them in my portfolio, there was another problem: the designing of the whole thing. It has to look good. I mean, it's a business that makes Graphic stuff, to get in there, you have to show you can at least make a nice layout for your freaking portfolio. But isn't this too much? Or isn't that too less? Should I keep it easy and simple? Or is big and colorful better? This is seriously impossible.

I don't know what is expected of me so I don't know how to meet those expectations.

But now I feel like I'm finally moving towards something I can be happy with and I can send those people. And once I've send it, I can move over to the next thing to worry about:

I have to to a job interview.

Have a nice life.

Xoxo

Winnie.

P.S. Tomorrow I have a dinner with all my colleges from work. Holy dear god I'm nervous for that. But I think it's a good thing to go there, you know, get to know everyone a little bit. Wish me luck. 

We were the Kings and Queens.

And that was it. The day ~night~ I've been looking forward to since June 16th. And now it's over.
The 30 Seconds to Mars concert has happened. That was it. And it was amazing.

I genuinely dare to say it was the best concert I've ever been to. Hands down. Unbelievable. Unreal. No exaggeration there. Un-real. And that's not just because I'm a fan and I think anything they do is amazing anyway. Even my sister (who isn't a 30 Seconds fan, she just quite likes the music and thought it would be fun to see live) said it's hard to overrule this.

30 Seconds to Mars are Legends.

See, you have entertaining and you have Entertaining, 30 Seconds to Mars definitely did the second. Unbelievable. I still can't even believe it actually happened and I was actually there. I never before have had this experience in the crowd. I have to say, I didn't have the best view. My spot was kind of crap, actually, but it didn't even matter. The whole vibe and experience and the actual being there was enough. Hearing the music being played live. Seeing Shannon being a legit animal behind the drums. Seeing Jared flashing over the stage every now and then. HEARING HURRICANE ACOUSTIC LIVE ~omg~. That's all I needed to have the actual night of my life.

And here I am again, blabbing on about 30 Seconds to Mars. I just can't help myself here. This was just unbelievable and I had to put out how much 30 Seconds to Mars HAS to be on your list of have-to-see-live-bands. Definitely. Even though this was my 4th time to see them live, it goes back on my list because I want this to never end. This feeling of pure happiness at a concert is priceless.

I guess that's all I have to say. I'll leave you alone again. I'll keep enjoying this afterglow until the next time I'll see them. Which I hope is soon. Please.

Have a nice life
Xoxo
Winnie.

November, November, you're such a crazy month.

November hasn't even properly started and it's already going crazy for me.

I've already had my first of the 3 already planned concerts and it looks like there is going to be another one, on friday I have a dinner party with my friends, saturday that friend will celebrate her birthday with a bigger party, which I will be attending as well, I work now, and to top all that off, we got a new school project with a crazy deadline for the research part.
But because of all of this going on, there isn't as much time to do that research as I would like to.
I do have to admit, I make it a little harder myself as well by going to a city with my friend to get a few new cd's (omg so happy with what I got! Muse's Black holes and revelations, The Killers' Hot Fuss and the Editors' the Back room. What more do you need in life then getting some nice cd's every now and again) but some things just need to happen ~I had coupons I had to use. I can't let them go invalid, you know~.

But now I just have to puzzle all my time together to be able to swing this whole month without ending up as a walking corpse because of too little sleep.

Oh dear, what is this going to bring?

Have a nice life
Xoxo
Winnie

PS. The MOST exciting thing of this month is BY FAR the 30 Seconds to Mars concert on the 12th. Can't believe it's finally here and I can't even wait 5 more days, I just want this so bad you have no idea. IT'S FINALLY ALMOST HERE hold me I can't breathe.

Artifact.

Today I Finally, finally, finally got 30 Seconds to Mars' Artifact in the mail (just waited 2 months for that motherfucker ~excuse my language~). I already saw it once, with commentary and that time it already struck me with how amazing it was. But now I saw the whole thing right, you know, with commentary you don't really see what exactly is happening or hear what exactly is said in the movie (It actually is a documentary but yeah), and it struck me with lightning. Amazing. That's all I can say.
Jared Leto is a legend.

I already adored that guy before this, I can say without hesitation that he is my absolute idol, but he just made it so much more true with this documentary.
He isn't my idol as in I want to do what he does, like, being a musician and stuff. More of an idol as in I want to be like him.
Jared Leto does everything. Everything.
He doesn't only make music, he writes everything as well. He is the whole brain behind the band. He does everything that is important to keep this band rolling. Besides that, he is an actor. He directs short movies and documentary's, and he produces them. He draws, he paints. He does everything.
And everything he does ~makes~ is amazing. Every time it is extraordinary. It hits you with lightning.
He is so creative it's unreal.

I want to be like him. I want to have the courage to try new things, make them my own and make amazing art with them. I want to see the world like he does. I want to be able to make art the way he does. With anything that comes to hand.

Let's stop glorifying Jared Leto now. He is amazing. I think I proved my point. ~not evens sorry for that though~

What I actually started writing this blog for, is to let you know Artifact is a documentary you have to see. It's so amazing and beautiful and inspiring. Even if you don't like 30 Seconds to Mars' music in particular. See it. Love it. It'll open your eyes on the music world. How things really work around there. Give you some understanding about some things bands do. This made me have so much more respect for all they do.

Artifact is truly Inspirational. A documentary everyone who likes music has to have seen.
Let's leave it there.

Have a nice life
Xoxo
Winnie.

PS. I other news, tomorrow I'll have my first 'German Sunday' at work. This means the shopping center will be filled with germans and it will be extremely busy. I'm nervous. Oh dear. Let's see how that goes.

Inspiration of the day.

As I've said before on this blog, an artist I absolutely love and get a lot of inspiration out of, is wirrow. He's an english artist that makes amazing illustrations of fantasy figures and I love his work to bits.

Now this week, he showed us another illustration set and I knew immediately I had to do something with it.














Full illustration set

Mostly picture made my mind do stuff. I NEEDED to do something with this. I needed to make this for myself. I was just amazed by how such simple forms can make a great illustration. It doesn't have to be really technical and complicated to be good.
That's what wirrow keeps showing me. And when I saw this picture, I knew I just had to do something with it now.

So I made this illustration for myself. I just copied it, really, nothing strange, but that's not the end of it. I want to make a lot more things inspired by this. And not only this one. This made my head sparkle. It's amazing.

This made me feel creative again, the kind of creative I've missed the last while. And that's a really good thing, since tomorrow a new period at school is starting and I can use all the creativity and inspiration I can find.

Have a nice life
Xoxo
Winnie.

Find wirrow:
Website
Instagram
Twitter

The weight of living concerts.

Bastille is, at the moment, one of my favorite bands of all. Their album Bad Blood is amazing and I can't wait 'till I get the deluxe kind of album that comes out 25th november, which I pre-ordered.

And when I see that one of my favorite bands is coming to my country for a concert, of course I have to go there. But this time it's not as easy as just buying a ticket and patiently-but-not-so-patiently waiting 'till the 12th of March is finally upon us.

Firstly it's on a wednesday. This is just a little problem, with which I can work, this happens more with concerts, so that's not as bad.
The biggest problem is that it falls in the middle of the period I'm going to have internship for school. The problem with this is, I don't know what times and days this will exactly happen, which means planning a concert (or anything, really) in this period is really hard, since you just don't know what to expect.

This means I'm going to have to wait 'till things clear up and I can see if it's possible, and hope they will maybe plan another concert as well, one I will be able to attend.
Because I really want to see them.
I really do.

Have a nice life
Xoxo
Winnie.

P.S. For more tourdates, visit their website. Here, you can also buy their album Bad Blood or pre-order All This Bad Blood, a sort of deluxe edition.

Leather dilemma.

I don't know if you can call them a Guilty Pleasure, but I'm just going to call them, because I don't know how else to say it and I kind of feel like they are.

Even I see a Lot of pictures of women wearing leather leggings on Pinterest, I still feel like they aren't really socially accepted.
But I would LOVE to own a pair. It's this thing that I dream of having, but I don't really know if I would actually dare to wear.

I see so many pictures of these amazing outfits with leather leggings and then I think 'yeah, I can pull that off, that will actually look pretty cool' but then I see a pair hanging in the store and I think 'I don't know if I should do it, people will think I'm crazy'. I can't actually buy a pair.

But then I see pics like this again.

And the only thing I can think is: 'yes, that is what I want to look like. That's so cool.'
So I don't know what to do. This is my forever ongoing dilemma.

Leather pants, yay or nay??????!

Have a nice life,
Xoxo
Winnie.

Now I'm sure.

You would think I would get used to this at some point. You would think I'd just stop listening to my head in these kind of situations.
But no.
It's the same every single time.

Well, I didn't need to worry about going back to work today. Everything went well. No one said anything about monday, other than "sorry we put you up with so much work on your first day". Of course there were no problems. I didn't do a bad job on monday. It's kind of a miracle I didn't panic, standing there with a whole line of people and doing maths from the top of my head. If you think about it, I should be proud of myself.

And now I am.

I went there today and nothing went wrong. I like it there. I found a nice job. Now I am sure about that. I can do this. Pretty well, actually.

So there  go all my worries of monday. Now I can kind of start looking forward to thursday next week, my next day of work. Because this isn't bad at all.

Have a nice life
Xoxo
Winnie.

Not sure.

Well, that wasn't the worst day of my life. But it certainly wasn't the best one either.

It started off all nice and easy, just some explanations about how things work over there, codes to get trough doors and a little guided tour around the business. I was feeling good.
But then I got thrown in the deep. I was put behind the pay desk. It started of as just an explanation about how everything works, so I've seen it once already.
But I ended up staying there for at least 3 hours.
3 hours.
3 hours of taking orders, settle them, give back change (for which I had to do maths ~obviously~ but this had to go fast, and oh my god I'm not good at maths. Omg.) ánd make coffees and everything.
On my first day.
My first EVER day at a job. Working at a pay desk. Working with money professionally.

I'm terrified I did something wrong and there will be something wrong with the cash register and I'll be fired wednesday, my next day of work.
I'm terrified I screwed everything up, on my first day, because they just simply threw me in the deep.
But we'll see. I did my best, and if that's not good enough. Then fine.

This is what I keep telling myself. Not sure if I believe it, yet.

So yeah. Not sure what to think of it yet.
I'll keep you updated.

Have a nice life
Xoxo
Winnie.

P.S. I've just (literally just) finished ALL of Gossip Girl. I watched it all from beginning to end, every single episode and now I've goon trough all. And now I don't know what to do anymore. God, that series is amazing. If you haven't yet, watch it. Now. It's amazing. Once you start you can't stop and once you finish it you just want to roll up in al ball not face anything because you feel like you have just lost all your friends in a terrible car crash. (No, I'm not exaggerating. ~ok maybe a little~ but no. I'm not. I'm done. With everything.) So. Watch it. That's all I can say. It's the best.
Xoxo.

Fear.

Something I've wanted for so long. Get a job and earn my own money.
And now I got it, now it's becoming real, I'm scared.

Tomorrow I have my first day at my new, first ever real job and I'm so scared. I don't know what to expect. I don't know what will be expected of me. I don't know if the people there will like me. I don't know if I will like the people there. I hate this fear, I try everything to get rid of it. But it doesn't seem to be working and it's making me crazy. Tomorrow, at 10:45 I'm going to have to leave my house to go to this job and I don't know how I will ever be able to do that. I'm afraid everything will go wrong and it will be the worst day of my life.
Even though I know I will be alright. I will maybe even like it, have a really good first day of my future.

This is what my head always does to me. It makes me crazy. To the point that I don't want to do anything anymore. I just want to stay in my bed, eating, watching Gossip Girl. Peacefully and safe. But I can't. I have to face these kind of things, no matter how scary they are.
And when I do, at the end of the day, I'm happy I did.

I'll keep you updated.

Have a nice life
Xoxo
Winnie.

Small steps.

Mijn leven.
Niet het meest interessante om over te schrijven, niet het meest interessante om over te lezen.

Er gebeurt niet bijster veel in het leven van Winnie, naast naar school gaan. Als ik niet op school ben, zit ik lekker thuis, preferably op mijn kamer, achter mijn laptop. Niet echt heel entertaining om over te schrijven. Toch wil ik een blog bijhouden. Ik heb zoveel ideeën in mijn hoofd, maar ik kan ze niet fatsoenlijk uitwerken.

Dit komt hoofdzakelijk omdat de ideeën in mijn hoofd mijn dagdromen zijn over wat ik wil. Wat ik wil doen, zien, bereiken. Ik zou hier dolgraag geweldige, interessante blogposts over schrijven. Blogposts that keep you coming back for more.
Maar dat kan ik nu simpelweg niet. De wereld waarin ik leef is alles behalve entertaining.

I want to change this.
Slowly, step by step.

Ik begin nu al met een best grote stap voor mij in mijn leven: Ik ga werken. Ik heb werk gevonden en ga nu mijn eigen geld verdienen. (Ja, ik ben 17 en ik heb nu pas mijn eerste baan, this is a big deal for me) Ik ben ten eerste al heel trots op mezelf dat ik nu echt ga werken voor mijn geld, wat zorgt voor een extraatje, waardoor ik misschien ook kan beginnen met sparen. Maar ik ben hier vooral heel blij mee, omdat dit me uit huis trekt. Onder de mensen brengt. Mijn wereld verbreed.

Grotendeels ben ik dit gaan doen om een begin te maken aan mijn droom: Reizen. Ik wil zo veel dingen zien en doen en meemaken. Dingen die ik dan weer op mijn blog kan documenteren. Werk vinden is al een klein opstapje richting dit doel, en dit maakt mij heel blij.

It's a small step, but it's just what I needed to believe that I can do this. I will get there.

Have a nice life,
Xoxo
Winnie.

P.S. Totdat ik een interessant leven ontwikkel, ben ik bang dat mijn blogposts hoofdzakelijk dit soort blabbing posts zijn waar ik gewoon mijn gedachten eruit gooi en die misschien niet altijd even logisch zijn. But be patient with me. I know it's a lot to ask, but I want to change this. And I will.

Music makes the world go round.

In mijn vorige blog zei ik al dat een week van opdrachten afmaken voor mij onder andere bestaat uit het luisteren van heel veel muziek. Nu ben ik over het algemeen een persoon die best wel vast houd aan de things she knows and loves, als het om muziek gaat. Ik vind het lastig nieuwe bands te luisteren die ik niet ken, niet wetend of ik de muziek leuk ga vinden, omdat ik bang ben dat het niets word en die tijd had ik kunnen besteden aan het luisteren van goede muziek. (I wish I was kidding) Maar af en toe kom ik toch we wat juweeltjes tegen, dingen die altijd geweldig zullen blijven, nieuwe dingen die ik voor het eerst hoor, maar ook dingen die ik al lang ken, maar waarvan ik de schoonheid nog nooit eerder heb ingezien.

Ik zet het ff op een rijtje. 

Bastille - Flaws ~Love, Forever Love~
Spotify: Bastille – Flaws

Ocean Grove - Human Race ~So Happy I found this~
Spotify: Ocean Grove – Human Race

Kimbra - Sally I can see you ~Why didn't I hear this before?!~
Spotify: Kimbra – Sally I Can See You

Arctic Monkeys - AM (Album) ~You can't just choose one song~
Spotify: Arctic Monkeys – AM

Listen, and enjoy.

Have a nice life

Xoxo,

Winnie.

Deadline City.

So here we are. Deadline City. The time it all comes down to. 

Na weken keihard werken aan de opdrachten van verschillende vakken, moet je het afmaken. Helemaal. Product finetunen en uitvoeren, ondersoek uitwerken, printen, bundelen. Alles netjes maken en klaar om in te leveren. Not an easy task. 

Aan het einde van een periode komt opeens alles bij elkaar. Je moet bijna alles tegelijk doen, zo voelt het bijna. Door de periode heen voelt het alsof je nog zeeën van tijd hebt, maar dan opeens is hij er: de lastste week. En dan moet je maar weer kijken hoe je je er doorheen slaat.

Voor mij betekend dit deze keer vooral: Veel, Heel Veel muziek, weinig slaap en plannen, plannen, plannen. En dan is het vooral zaak dat ik me aan die planning houd, een taak die ook nog niet altijd even makkelijk is. Want een aflevering Gossio Girl er ff tussendoor gooien klinkt toch wel heel goed. 

Nee. Niet deze week. Geen Gossip Girl voor Winnie. Dat was mijn regel. Deze week gaat over school. Alles moet af. Alles moet perfect zijn, al gaat dat helemaal niet.

En dan komt het loslaten. Nee, het is niet perfect. Maar het is goed genoeg voor wat ik kan. Het is goed genoeg voor deze opdracht. Ja. Nee. Ja. Ja! Kom nou, maak het nou af.

Mijn hoofd slaat op hol. Alles bij elkaar. 

Maar als je dan iedere dag weer alle tasks die je voor die dag had gesteld kunt afvinken, voelt dat toch weer ongelooflijk goed. En als je dan uiteindelijk alles op tijd en heel mooi (jammer genoeg niet perfect) kunt inleveren, is alles weer goed. En is die drukke week toch nog ergens goed voor geweest. 

En kom je weer tot rust.

Tot de volgende periode natuurlijk, want dan is het weer vol anem.

Have a nice life,

Xoxo

Winnie.

Doubt.

De twijfel aan jezelf, en alles wat je doet.
Verschrikkelijk.
Bij alles wat ik me bedenk, alles wat ik zeg, alles wat ik doe, slaat de twijfel toe.
Is dit wat ik wil? Kan ik dit wel? Ben ik hier wel voor geschikt?
Verschrikkelijk.

Gelukkig ben ik daar nu grotendeels voorbij. Mijn verdwaalde en eenzame gevoel begint langzaam weg te vagen en ik begin mijn weg weer te vinden. De opdrachten op school beginnen langzaam weer vorm te krijgen. Ik krijg thuis weer steeds meer gedaan, in plaats van miserable op mijn bed liggen.

Dit soort periodes zijn alles behalve prettig. Ik probeer dan ook zoveel mogelijk afleiding te zoeken in dingen waarvan ik weet dat ik ze fijn vind.
Bij mij is dit vooral muziek en Pinterest.
Spotify is voor mij altijd al heilig, maar in dit soort periodes nog veel meer. Alle muziek en bands waarvan ik me ook maar een beetje goed ga voelen, worden in een grote Playlist gegooit (416 nummers in totaal) en op alle momenten die ik kan vinden word deze gedraaid. Zachtjes op de achtergrond onder de lessen of keihard op mijn kamer. Hoe fijne liedjes je toch zo blij kunnen maken blijft me verassen. Voor mij is ook Pinterest een plek waar ik graag naartoe ren voor comfort. Mooie, inspirerende, creatieve afbeeldingen bekijken en de fijnste eruit filteren en bewaren op je eigen borden is voor mij heel rustgevend. Ik kan uren achter elkaar over de site struinen en versteld staan van de prettige dingen die deze site te bieden heeft. Ook af en toe door mijn eigen borden kijken is heel fijn. Mezelf een klein schouderklopje geven voor mijn goede smaak en inspirerende pins. Heerlijk.

Zo ben ik langzaam maar zeker uit een zee van twijfels aan het ontsnappen. Heel veel muziek, fijne plaatjes en goede gesprekken met mijn moeder.
En dan weet ik dat ik er uiteindelijk wel weer bovenop kom, want ik heb nog zo veel om over te dromen en naar uit te kijken.

Have a nice life,
Xoxo
Winnie.

Realisation.

Even (keihard) stopgezet worden en dan weer uit moeten zoeken hoe je weer vooruit komt. Nooit leuk. Verschrikkelijk, kun je het misschien zelfs noemen. Toch lijkt het er steeds meer op dat het erbij hoort, dat het moet gebeuren.
Je gaat de dingen namelijk nét iets anders zien. Je leert jezelf weer een klein stukje meer kennen en realiseert je dingen over jezelf die je onbewust eigenlijk al wist maar niet (wilde) accepteren, benoemen, geloven, realiseren. Maar na die realisatie worden veel dingen gewoon weer een stuk makkelijker.
Deze week heb ik zo'n realisatie gehad.
Nadat een leraar me voor een les onnodig hard gepushed had, iets wat voor mij absoluut niet werkt, was ik compleet de weg kwijt. Ik blockte volledig. (niet echt handig als je een creatieve opleiding volgt) Na een hele dag van afleiding sloeg de paniek toen ik eindelijk alleen was goed toe. Een flinke huilbui over alles wat me dwars zat en grote twijfels over mezelf kwamen met grote golven naar boven. Een van de grootste twijfels was die over mijn ideeën.
Het duurt bij mij altijd heel lang voordat ik voor een opdracht een concreet idee heb. En meestal komen mijn ideeën van een idee van iemand anders, waar ik dat fijn op voortbouw.
Ben ik dan wel geschikt voor dit hele gedoe? Kan ik dit wel?
Maar in een goed gesprek met mijn moeder de volgende dag, vroeg mijn moeder me: "Maar Winnie, wil jij überhaupt wel de ideeën bedenker zijn? Is dat een onderdeel van je droombaan? Misschien ben jij gewoon de ideeën uitvoerder. Dat kan toch ook? Niets mis mee." En dat was hem. De realisatie.

Het enige probleem is dat het bij dit soort opleidingen grotendeels gaat om het bedenken van originele ideeën. Maar ik hoef me helemaal niet te schamen als ik iemand anders nodig heb om op mijn idee te komen. Voor mij, en wat ik later wil doen, is het maken van en het eindresultaat een stuk belangrijker.
Deze realisatie heeft me zoveel rust gegeven. Alsof is een soort spanning kwijt ben.

Zo zijn vervelende gebeurtenissen meestal toch érgens goed voor.

Have a nice life,
Xoxo
Winnie

Good vibrations.

Daar zijn we weer. Terug op school. De klas weer herenigd, klaar om nieuwe dingen te leren.
Aangezien ik nu naar een MBO opleiding ga, vind ik het helemaal niet meer erg terug te moeten. Nu doe ik namelijk precies wat ik graag wil doen. Ik volg de opleiding Mediavormgeving Art&Design van het Gilde en dit is precies wat ik nodig heb. Lekker creatief bezig zijn en mooie dingen leren.
Deze week zijn we weer begonnen en hebben we 2 korte dagjes met herhalingslessen gehad. Zo is ons geheugen weer opgefrist voor het programma InDesign op donderdag en zijn we vandaag weer lekker aan het tekenen gegaan.
Normaal is tekenen echt niet mijn ding. Ik werd dan ook niet heel blij toen ik de opdracht van vandaag hoorde, aangezien ik weet hoe mijn tekeningen er normaal gesproken uit komen te zien. Niet veel om trots op te zijn. Maar vandaag ging het verrassend goed. Ik heb vandaag ontdekt dat houtskool heel goed werkt voor mij. Voor de verandering voelde alle lijntjes die ik zette goed en ging het precies zoals ik graag wilde. Geen teleurstellende lijntjes meer die 10 keer uitgegumd en overnieuw gemaakt hoeven te worden, waarna ik uitkwam op een niet erg tevreden makend lijntje waar ik maar mee moest leven. Nee, vandaag ging alles goed. Houtskool zou voor mij wel eens de uitkomst kunnen zijn voor het oefenen met tekenen. Nu heb ik zelfs zin om dingen te proberen en te maken. Alleen is nu het probleem dat ik zelf niet in het bezit ben van een mooi stukje houtskool. Halen dus!!!

Na 2 dagen school dus alweer meteen zin om door te gaan. Daar doe ik het toch voor.

Have a nice life
Xoxo
Winnie.

Watching them Live.

En daar ben ik weer. De vakantie is alweer bijna voorbij. De laatste week is net begonnen en voor mij betekend dat eigenlijk dat de vakantie voorbij is. De eerste en de laatste week van de vakantie help ik namelijk mijn moeder op school met het klaarleggen van boekenpakketten voor het VMBO. Dit betekend: iedere ochtend om 8 uur beginnen. Gelukkig is het wel maar tot 1 uur dus ik heb de rest van de dag nog voor mezelf. Om bijvoorbeeld een blog te schrijven.

Maar, als de vakantie voorbij is, waar zijn dan die blogposts die ik van plan was te maken, 'nu ik toch de tijd had'? Well, not here. Misschien wel in mijn hoofd. Maar ik heb toch niet de rust genomen om me voor een fijne blogpost te zitten deze vakantie. Ik denk dat dit grotendeels komt omdat ik het meeste van mijn tijd op Youtube heb besteed. En dan niet in de vorm van zelf video's maken en uploaden. Nee, ik houd het lekker bij kijken. Zo heb ik deze vakantie een paar channels ontdekt waar ik lichtelijk obesssed op ben geraakt.

Zo kwam ik bij puur toeval uit op het kanaal WonderlandWardrobe, een kanaal waar Kalel haar leven vlogt en af en toe creatieve DYI video's maakte. Ja, maakte. In haar laatste video vertelt ze namelijk dat ze haar kanaal gaat laten voor wat het is, zodat ze meer tijd krijgt voor het volgen van haar droom. Maar, ze heeft samen met haar vriend een nieuw kanaal aangemaakt, waar ze verschillende soorten video's zullen plaatsen over hun leven e.d.: Watch Us Live And Stuff. Ik denk dat dit wel de grootste ontdekking van mijn vakantie is geweest. Wat zijn dat een geweldige mensen.
Door deze 2 kanalen ben ik ook bij Smosh uit gekomen, aangezien Kalel's vriend Anthony Padilla van Smosh is. Voorheen dacht ik altijd dat Smosh alleen over video games ging, iets wat mij niet echt interesseert. Maar nu ben ik er achter gekomen dat het veel meer is dan alleen dat en heb ik veel van mijn tijd besteed aan het kijken van veel van hun video's.
Al deze channels zijn bij mijn al niet erg kleine lijst van subscriptions gekomen en ik vind het geweldig.

Ik vind het zo fijn om een hele dag op bed te zitten en door alle video's van een bepaald kanaal te struinen en me uiteindelijk te realiseren dat ik alles wat ze tot nu toe hebben gepost heb gezien. Niet dat dit mij stopt om de video's nog eens en nog eens te bekijken. Dit heb ik vooral heel erg bij Danisnotonfire. Ik wil niet weten hoe vaak ik sommigen van zijn video's al heb bekeken, maar het blijft zo leuk.

Het leuke van Youtube vind ik ook dat je altijd nieuwe mensen blijft vinden. Of je het wilt of niet, af en toe kom je toevallig bij iets uit dat je heel erg blijkt te interesseren en je Subscription lijst blijft maar groeien. En je gaat stiekem een beetje van mensen houden. Je volgt ze in het kleine stukje van hun leven dat ze met je delen en je raakt een beetje gehecht aan ze. Je wacht vol smart op een volgende video die ze hopelijk snel gaan posten want je wilt alleen meer en meer en meer.
Ik heb nu bijna een jaar geleden de 'vlogging' kant van YouTube ontdekt en in dit kleine jaartje is het uitgegroeid tot een verslaving. Iedere dag zit ik weer over de site heen te struinen, op zoek naar video's van die leuke mensen die ik nog niet heb gezien. En als ik dat niet kan vinden, kijk ik die ene leuke toch gewoon nog eens?

Dus daar is mijn leven op dit moment. Nu school weer gaat beginnen, zal ik een beetje moeten minderen, jammer genoeg, maar er zal waarschijnlijk geen dag voorbij gaan zonder YouTube.

Have a nice Life

Xoxo
Winnie.


Voor de geïnteresseerden zal ik nog een paar van mijn favoriete video's onder elkaar zetten. :)

Nummer 1 favoriete YouTuber
Een van mijn meest gekeken video's deze vakantie.
They made me love them.
Dit was voor mij het begin van YouTube.
Super mooi.

Time to go on a Holiday.

Er ff tussenuit. Weg uit Nederland. Ff het hoofd ergens anders bij. Dat had ik nodig. Ik had al een week vakantie en het ging niet van harte. Het lukte me maar niet om helemaal af te schakelen en in de 'vakantie mood' te komen. Ik was er dan ook heel blij dat al aan het begin van de vakantie een klein tripje gepland stond met mijn ouders. 5 dagjes naar Barcelona.

Plans.

Ik voel me sinds gisteren een stuk beter over mijn leven. Ik heb nu namelijk eindelijk een doel gevonden om naartoe te werken. Een reden om geld te verdienen, om geld te sparen. Ik denk dat dit is wat ik nodig had. Dit kleine duwtje in de rug om echt iets te gaan doen.

The story goes on.

And we're back. Again.
Sorry. Again.
Het is alweer een hele tijd geweest. Een paar maanden zijn verstreken. Het project waar ik in mijn vorige post over vertelde is nu helemaal afgerond en ik heb nu zelfs vakantie. Time for a life update.

All This Time.

Nou, het gaat weer goed. Dit is typisch iets voor mij. Ik begin aan een blog, heb er allemaal ideeën voor en heb er zin in, maar dan vergeet ik het gewoon. of zoiets. Ik doe het in ieder geval niet meer. En dat is zo zonde, want ik vind dit fijn, schrijven over mijn leven. Het geeft me rust en overzicht. Maargoed. I'm back for now. Let's get going.

Battle of One.

Nou, dat was mijn weekend. Normaal gesproken betekend weekend voor mij Rust. Misschien een beetje huiswerk als het nodig is, maar vooral rust. Het liefst niets doen. Doelloos over het internet struinen. Maar niet dit weekend. Dit weekend was alles behalve rust. Nu heb ik overal pijn.

Up in the Air.

Zoals ik gisteren al aangaf, is muziek een van mijn grootste bronnen van tijdverdrijf. Natuurlijk heb ik dan ok muziek die ik net iets liever luister dan al het andere. Een van de bands die mijn hart heeft overwonnen, is 30 Seconds to Mars.

Hello Internet.

Ik ben Winnie.
Ik ben 17 jaar oud en ik studeer Mediavormgeving Art&Design. In deze opleiding zit ik op het moment net over de helft van mijn eerste jaar. Tot nu toe heb ik het hier goed naar mijn zin.

In mijn vrije tijd luister ik vooral muziek en volg ik verschillende youtubers. Mij krijg je lastig achter mijn computer vandaag, wat niet echt een hele goede eigenschap is, maar ik kan er mee leven.

Nu het eindelijk weer lente wordt, begint er ook weer een leukere tijd. Vind ik. Er komen namelijk steeds meer dingen op mijn agenda om naar uit te kijken. Zo staan er al verschillende concerten op de planning en ik ga in mei met 2 vriendinnen naar Pinkpop ook heb ik met mijn vriendinnen al een shop dagje in Maastricht gepland. Dit soort dingen maken mij blij. Daar geniet ik van.

Ik houd van rust. Rust in mijn hoofd, rust om me heen. Begrijp me niet verkeerd, ik wil niet dat het overal en altijd stil is, ik houd van praten, dit doe ik dan ook veel, maar ik waardeer stilte en ik moet alles af en toe weer op een rijtje zetten. Als ik dit niet doe, raak ik al snel in paniek. Dat wilt natuurlijk niemand. ;)
Dus ga ik dit blogje bijhouden. Dingen in mijn leven op een rijtje zetten. Mijn leven is niet opvallend interessant, maar ik hoop toch entertaining genoeg om over te lezen. Het zal gaan over gebeurtenissen op school en de rest van mijn leven en misschien ook een beetje over muziek en a tiny bit over youtube. Als het erop uit komt. We'll see what happens.

Eerst maar eens beginnen.

Have a nice life,
Xoxo Winnie.